تبریک نوروز
نوروز
نوروز کهن رسیده با شور جا مانده ای از تمدن دور
فریاد شکوه و فرّ جمشید پیوند شده به عمر خورشید
یاد آورِ شادیِ نیاکان سرمایهِ سرزمین نیکان
غمناک زبیداد زمانه اِستاده ولی ،درین کرانه
اِستاد و جهان به زیر پایش تاریخ ،یگانه تکیه گاهش
سبزی و سپیدی است و سرخی ست این پرچمِ پاکِ میهنم،نیست ؟!
سبزی ز بهار سرزمین است جان بخشی مادر به جنین است
روئیدن گل به سبزه هر دم از بنفشه و نرگس و "مریم "
پاکیش نشانه سپیدی ست خورشیدِ پس از شب سیاهی ست
سرخیش ز آتش اهوراست سوزنده زشتی و بدیهاست
ایران ،تو که مادری برایم نوروز شده بزن صدایم
برخیز و لباس نو به تن کن سرسبز تمام این وطن کن
شادیم همه ،ز مادر خویش هر چند دلست خسته و ریش
زآتش بپریم و سور گیریم با مستی و می ، سرور گیریم
با عشق دوباره جان بگیریم تا زنده بود وطن،نمیریم
چون در پس هر شب است یک روز امید سراسر است ،نوروز
بهر تو و شادی دل افروز پیوسته بهار باد و نوروز
خواهیم زدرگاه اهورا نوروز همیشه باد و هر جا
احمد براری
اسفند 91